donderdag 11 oktober 2007

aan een klein meisje...

door Annie M.G. Schmit



Dit is het land, waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in: het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen,
en altijd is er weer wat anders loos.

En in dit land zijn alle avonturen
hetzelfde, van een man en van een vrouw
En achter elke muur zijn weer and're muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw

En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.

Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.
Dit is het land waar grote mensen wonen...
Wees maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.

4 opmerkingen:

Gerrit-Jan Visser zei

Haha...ze krijgt jouw neus..
En boosheid is een keuze...

Peace ;-)

jet zei

Iedere overeenkomst met dit meisje is een compliment. Dank.
En boosheid, woede, schuimbekkende wraakfantasieen... eh... wáár zat die knop die ommoet nou precies?

Gerrit-Jan Visser zei

Ja, je mag trots zijn op je dochter! En die knop zit naast het uitknopje ;-)

Gerrit-Jan Visser zei

tenminste als ik de handleiding goed heb gelezezen...