Het autistische gespit van: wie ben ik dan echt (van alle kanten bekeken), wat voel ik, wat is angst en wat is de stem van mijn Geweten. Wat wil ik. Wat wil ik verdorie toch!? En dan verder op die tak; wat moet ik met relaties, aangevuld met termen als 'onveilige hechting' en 'bindingsangst' en wat 5 maanden-theorietjes van de kouwe grond. Zo ver gedacht, keurig om de blinde vlekken heen, dat de conclussie alleen maar kan zijn: stop dit denken, graag rust! En toen kreeg ik een sms-je. Motorongeluk. Het denken zwijgt abrupt, er is alleen nog: laat het goed zijn met mijn lief...