ik hou van mij

Ik hou van mij, hoor je nooit zingen
Ik hou van mij wordt nooit gezegd
Maar ik hou van mij ga ik toch zingen
Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen 't echt.

Ik hou van mij want ik ben te vertrouwen
Ik hou van mij, van mij kan ik op aan
Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen
Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan.

Ik blijf bij mij en niet voor even,
Ik blijf bij mij, voor eeuwig en altijd
'k ben zelfs bereid m'n leven voor mezelf te geven,
ik blijf bij mij totdat de dood mij scheidt.

ik hou van jou, zeg ik soms ook wel,
ik hou van jou, en ik meen het echt,
maar 'ik hou van jou' zeg ik alleen maar voor de spiegel
zo komt 'ik hou van jou' weer bij mezelf terecht.

Ik hou van mij, van mij, van mij en van geen ander
Want ik ben verreweg de leukste die ik ken,
Ik hoef mezelf zonodig voor mij niet te verand'ren
Ik hou van mij, mezelf, gewoon zoals ik ben.

Want 'ik hou van jou' betekent meestal
Schat, hier heb je m'n problemen, los maar op,
'k leef in een hel, ik verwacht van jou de hemel,
ja, jij geeft de hel weg, dank je wel zeg , rot lekker op.

Want 'ik hou van jou' is niet de sleutel tot de ander,
Maar 'ik hou van mij', al klinkt het bot en slecht.
Want wie van zichzelf houdt, die geeft pas echt iets kostbaars,
Als ie 'ik hou van jou' tegen 'n ander zegt.

IK HOU VAN MIJ van Harry Jekkers

eva en appel...

Er zijn slechts twee blijvende zaken
die wij onze kinderen hopen mee te geven.
één daarvan is vaste grond,
het andere; vleugels.











Cecilia Lasburry

(...) Alice lachte. "Het heeft geen zin het te proberen", zei ze. "Je kunt niet in onmogelijke dingen geloven".
"Ik kan wel zien dat je niet veel ervaring hebt", zei de Koningin. "Toen ik zou oud was als jij deed ik het altijd een half uur per dag. Ja soms geloofde ik wel zes onmogelijke dingen vóór het ontbijt."(...)




Lewis Carrol,
'Achter de spiegel.'
schilderij: John Philip Wagner

famke en freek jr

beauty is in the eye of the beholder...

This saying first appeared in the 3rd century BC in Greek. It didn't appear in its current form in print until the 19th century, but in the meantime there were various written forms that expressed much the same thought. In 1588, the English dramatist John Lyly, in his Euphues and his England, wrote:

"...as neere is Fancie to Beautie, as the pricke to the Rose, as the stalke to the rynde, as the earth to the roote."

Shakespeare expressed a similar sentiment in Love's Labours Lost, 1588:

Good Lord Boyet, my beauty, though but mean,
Needs not the painted flourish of your praise:
Beauty is bought by judgement of the eye,
Not utter'd by base sale of chapmen's tongues

Benjamin Franklin, in Poor Richard's Almanack, 1741, wrote:

Beauty, like supreme dominion
Is but supported by opinion

David Hume's Essays, Moral and Political, 1742, include:

"Beauty in things exists merely in the mind which contemplates them."

The person who is widely credited with coining the saying in its current form is Margaret Wolfe Hungerford (née Hamilton), who wrote many books, often under the pseudonym of 'The Duchess'. In Molly Bawn, 1878, there's the line "Beauty is in the eye of the beholder", which is the earliest citation of it that I can find in print.

'Dag olifant', zegt de porseleinkast,
'kom voorlopig maar niet meer terug.'
De olifant staat bij de deur,
maar heeft geen deurknop nodig.
Hij snuift de najaarsgeuren op-
regen ruikt hij, storm-
klappert met zijn oren, holt recht naar voren-



die porseleinkast is mijn ziel, dat wist ik al,
maar die olifant
die alweer verder dendert,
alles op zijn weg verplettert
en ook nog voortdurend om zich heen trompettert:
'Ik heb gelijk!'
wat is die olifant van mij?

Toon Tellegen

mind the gap...

(...) I have to go now, Gilda. Do be careful of the gap. You know how guards call out on certain stations of the London Underground "Mind the gap! Mind the gap!" Foreighners wonder, looking for some cute little scuttering thing you're supposed to look after?
When what they meant is "notice the space between the straight line of the carriage and the curve of the platform and don't slip down it".
The true gap is the space between the world as it ought to be and the world as it is; between what you think love and marriage and babies is going to be and what it turnes out to be, and it's proper nature is Disappointment.
Anyone can fall into it, Gilda, and it is horrible down there.
Blood and pulsating; mean, spiteful and full of hate, grabbing and sucking down and grasping.
Disappointment is the mother of all nasty emotions. You want the world to be perfect and it isn't. It drives you to terrible deeds. (...)

Fay Weldon. 'Affliction'

'Life is what happens while you're making other plans'

(...) "Justin", said aunt Theo, "will you have my word for something? Life is not fair. Life is beautiful and tragic, -and sometimes quite absurd-, but fair, it is not. Ok?"
"Ok", I said to her, "sure" (...)

Barbera Wersba

I'm every woman...

Er zijn werelden binnen werelden binnen werelden van onbekend leven en vreugde in hem. Maar iedere keer weer is er een soort natuurramp voor nodig om uit de oude wereld in de nieuwe te komen.
Er is een zeer pijnlijk afwerpen van de oude huid voor nodig. Er is een gevecht met de baarmoeder van de oude tijd voor nodig, een bittere strijd op leven en dood met de oude, warme, welbekende moeder van onze dagen (…).
Maar het komt niet uit suikerzoete sentimentaliteit voort. Het komt voort uit het zuivere, loutere, volmaakte gevecht, waar de ziel blindelings om lucht, om leven, om nieuwe ruimte vecht.


D.H. Laurence
‘Mr. Noon’