koninginnedag

de normale wereld...

vanuit de autist bezien:
Institute for the Study of the Neurologically Typical

Praxis

‘Vrouwen hebben nu eenmaal een betere band met hun kinderen’, zeggen ze. Ze hebben ze 9 maanden bij zich gedragen, dus…

Het neobiologische argument.

Dus, na een scheiding, of dat het uit is, krijgen zij de kinderen. Zo. Zorg maar.

De man mag alimentatie betalen, maar doet het niet, en gaat en het gunstigste geval eens in de twee weken naar de McDonalds. Cola! Patat! Kadootjes! Lieve pappa, geweldig leuke pretpappa!

Om daarna weer terug te keren naar het leventje waar niet zo gek veel in is veranderd; een nieuwe vriendin die aandachtig luistert en de ex-vriendin hoofdschuddend tot voetveeg maakt om zelf wat hoger te staan. Als zij kinderen had, dan…Tot de nieuwe vriendin zelf valt, omdat de verliefdheid over is, omdat ze te oud en uitgezakt raakt, geen publiek meer kan zijn.

Intussen ploetert de moeder. Geen sociaal netwerk, wachtlijst bij de naschoolse opvang van 2 jaar, dus hooguit een baantje van 3 dagen, bijstandsniveau.Maar ze hoeft zich niet meer te schamen.

Alleen maar buiten adem zich rot te fietsen (rijbewijs? auto?) om op tijd bij school te zijn, zich twee tandwielen terug te zetten om een lieve moeder te zijn, weer drie streepjes vooruit om bij de advocaat een waterdicht verhaal met bewijsstukken te overhandigen, en na kinderbedtijd de gordijnen dicht om te huilen, moe. Zo moe. De moeheid van vrouwenjaren.

Had ze maar geen kinderen moeten krijgen.

Je kiest er toch zelf voor.

Had ze maar iets van die onverschilligheid van de vader gehad. Iets minder verantwoordelijkheidsgevoel, waardoor de vader niet verantwoordelijk hoeft te zijn. ‘Betaal dat maar van de kinderbijslag!”

Had ze maar geen liefde gevoeld.

Had ze maar bij die klootzak gebleven. Dan was er adempauze, geld, een groot huis, een medeouder geweest. Bij elkaar blijven voor de kinderen.

Dan waren de scheldpartijen en ruzies doorgegaan. Dan was het kind gaan geloven dat ruzies liefde is.

Had ze maar geen dromen gehad, of vrijheidsdrang.

Was ze maar slaafs geweest. Dan was ze nu niet zo bitchy, moe, tekortschietend, schuldig.

Dan was ze alleen maar ongelukkig.