na oneindig lang rijpen
verrijzen de schimmen
achter de spelers in
het licht
volgen zij sluipend
aftastend elkaar
in hun nood om
te ledigen
en de nood
werd eis
geen begrip
geen verzachtende omstandigheid
geen genade en geen
enkele kans tot terugtrekken
de schimmen dansen niet
maar klauwen aan elkaar
rukken in wanhoop
de ander tot gort
tot
de spelers
het licht doven
of alweer zo doodmoe
afscheid nemen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten